Çukurdan çıkmak

06.04.2014 19:21

Selam.
Yarın ilk sınavıma gireceğim. Bu sınavlarım 1 hafta devam edecek. 
Daha sene başında alınacak uzun yollarım olduğunu biliyordum. Hayallerim vardı, gerçekleştireceğim. Bunun için 'mücadele et' slaganım olmuştu. Duvarımda asılı olan bu ve bunun gibi birkaç sözde beni sürekli mücadeleye tetikliyordu. Nitekim bu gerekli yükselişe başlamıştım. ''Hayatın her alanında'' tırnağımı kazıyarak çıktığım o dağda zafere ulaştığımda aşağı bakıp hem kendimle övündüm hem de yukarı bakıp ''Bekleyin geliyorum'' diyordum.

2. dönemde bu bilinçle haraket etmiştim. 1. döneme kıyasla önümdeki engeller yok denilebilecek kadar azdı.  
Güvenim yerindeydi. Başarılarım bana güç veriyordu. Her günüm mutluluk ve huzur havasında geçiyordu.  Kafamdaki büyük hesaplar ve detaylar karmaşası içinde olası sorunlarında önüne geçmek için haraket etmeye başlamıştım. Tek hesap edemediğim en korktuğum olasılıktan bu denli güçsüz düşeceğim oluşuydu. Ve o olasılık kendini gösterdi. Şu ana kadar hiçbir kızı sevmediğim kadar Duygu'yu sevmiş olmam. İlişkimizin 'uzaklık' yüzünden bitmiş olması. Beni anlık bir şoka soktu. Şu güne kadar soru işaretleriyle ilgilendim. Nedenlere cevap aradım. Kendimi saldım. Fena saldım hemde. Hisler büyük olunca bunla mücadele etmekte bu denli zor oluyormuş. 

Sonuca bakacak olursak, o tırnaklarımı kazıyarak uzun zamanda çıktığım dağdan düşmeye başlamıştım. Kendimi salmış olmam 'her konuda' gelişimimi durdurdu ne yazık ki. Geçen 11-12 günlük zaman dilimi içinde kendimi dış dünyadan kesip sadece kafamdaki soru işaretleriyle ilgilendim. Bunda kısmen başarılı olup bazı şeyleri kendi içimde çözüp bir sonuca bağladım. Fakat ben bunları yaparken zaman acımasızca akmaya devame etti ve vizeleri karşıma getirdi. Tüm bunların farkındaydım çalışmadığım için bunun sonucunu çekeceğim. Her güne 1 ders çalışma sürem var. Yine de kendime güveniyorum. Zekama da güveniyorum. Nelerin olacağını zaman gösterecek. 

Sevgiler. (pes etmeyin)