Geçici Cennet

15.10.2016 13:26

Herşeyden önce yazımı bu müzik eşliğinde yazdım. Okurken sende arkadan dinleyebilirsin. 
www.youtube.com/watch?v=luRkeDCoxZ4

      Çevrem kahverengi ağırlıkta hatta steampunk renklerini barındıran bir yerdeyim. Yanımda annem var. Ne yapıyoruz burada?... Ne yaptığımızı bilmiyorum ama anneme yalan söylüyorum. Biz kızı sevdiğimi onunla bir hayat kuracağımı vs. Nedense üzülüyor. Annem üzüldüğünde benimde aklıma hatalarım ve zayıflıklarım geliyor. Yine de meraklanıp ne düşündüğünü soruyorum. Neden üzüldüğünü. Bana beni seven beni gizliden takip eden bu yolda annemle haberleşen bir kızın varlığından bahsediyor. Meğersem onun üzüleceğini düşündüğünden o haldeymiş...  Ne?  Kızın biri benden mi hoşlanıyormuş? Ben dünyadan bu kadar nefret ederken... İçimde sevgi kalmamışken beni nasıl sevebilir?  

Merak ediyorum kızı. Neye benziyor, kimdir?  Annem bunu anlamış olsa gerek hem kızla aralarında olan sırrı bozmamak hem de benim merağımı dindirmek amaçlı bir planla geliyor. 


 

      Çevrem kahverengi ağırlıkta hatta steampunk renklerini barındıran bir yerdeyim. Yanımda annem var. Ne yapıyoruz burada?... Ne yaptığımızı bilmiyorum ama anneme yalan söylüyorum. Biz kızı sevdiğimi onunla bir hayat kuracağımı vs. Nedense üzülüyor. Annem üzüldüğünde benimde aklıma hatalarım ve zayıflıklarım geliyor. Bu hatalarım ve zayıflıklarım yüzünden üzüldüğünü düşünüyorum. Sanki benim herşeyimi biliyormuş gibi. Yine de meraklanıp ne düşündüğünü soruyorum. Neden üzüldüğünü. Bana beni seven beni gizliden takip eden bu yolda annemle haberleşen bir kızın varlığından bahsediyor. Meğersem onun üzüleceğini düşündüğünden o haldeymiş...  Ne?  Kızın biri benden mi hoşlanıyormuş? Ben dünyadan bu kadar nefret ederken... İçimde sevgi kalmamışken beni nasıl sevebilir?  

Merak ediyorum kızı. Neye benziyor, kimdir?  Annem bunu anlamış olsa gerek hem kızla aralarında olan sırrı bozmamak hem de benim merağımı dindirmek amaçlı bir planla geliyor. 

Arabaların bulunduğu işlek bir caddedeyim. 2 arabanın kaza yapmış olduğu bir yer. Kalabalık çevrem. O kızı bilmiyorum ama orada olduğunu biliyorum. Polis değilim ama o gün polis olduğumu biliyorum. Planın işlemde olduğunu biliyorum. Arabanın tekinin yanına yaklaşıyorum genç bir çocuk var belki 18 yaşlarında yeni ehliyet aldığı belli.  Onun yanına yaklaşıyorum ve biraz eril bir şekilde sorgulamaya başlıyorum olayı ondan bazı bilgiler isteyip kimliğini çıkartıp doğrulamasını istiyorum. Süreç böyle devam ederken annemin bir yerlerde izlediğini biliyorum. Kızın bir yerlerde olduğunu biliyorum. Planı bilmiyorum ama planı uyguluyorum.  En sonunda kalabalığa bakarken onu görüyorum. Yüzü hala aklımda. Öylesine derin bakıyor ki heyecan,mutluluk ve boşluğu aynı anda derin bir şekilde hissediyorum.  Kız hafif doğal sarışın pürüzsüz buğday tenli ve minyon. Tuhaf bir şekilde çok etkileyici. Neden mi çünkü sarışınlardan hiçbir zaman etkilenmedim.  Yine de etkileniyorum ondan... Ondan adeta şefkat duygularının bana aktarıldığını hissediyorum. Ağlayasım geliyor.  Ben ona bakıp bunları düşünürken o saniyesinde gözlerini kaçırıp yanındaki insanla konuşmaya başlıyor gülümsüyor. Doğal davranmaya çalışıyor...

...

....

.......

Uyanıyorum.  Evimdeyim. Rüya mı? Rüya ha... Realite olabilmesi için fazla güzeldi zaten. Yorganımın içi o kadar sıcak ve dışarısı öyle soğuk ki. Kendimi ikna edip güne başlamamayı realiteden kaçmayı seçiyorum!   Tekrar yatağıma yatıyorum. Rüyanın devam etmesi umuduyla. Ediyorda rüya, beni lise sıralarına döndürüyor, spor müsabakalarına katılmamı sağlıyor, o kızla hikayem devam ediyor ben ise her uyandığımda tekrar uyumaya çalışıyorum. Çünkü gerçekten güzel bir dünyadayım. 3 kere uyanıp uyuduğumu hatırlıyorum.  Belkide beynimin tamamen dinlenmiş olması rüyayı saçma sapan hale soktuğundan güne başlamayı seçiyorum sonunda.  Kim bilir şu lucid dedikleri mereti bilsem belkide günümü o dünyada geçirebilirdim. Gerçi ergenken lucid i başarıp, bunu başardığımda rüya olduğunu bildiğimden duyguları da yaşayamamış olmam beni lucide karşı negatif yapıyordu. 

 

Eh güne başlıyoruz demek ha... Güzel anılar yaşadım 2-3 saat içinde. Bu anılarda unuttuğum aşk hissini, saf mutluluğu, heyecanı ve korkuyu yüksek derecede yaşadım. Güzeldi. Kahvaltı yapmak istemiyorum. En iyisi güzel bir müzik açıp bu anılarımı ölümsüzleştireyim. Ölümsüzleştireyim ki ileride yaşlanacak olan Ebubekir'e güzel bir hazine bırakayım. Nede olsa benim dostum, ben den başka kim olabilir?